Shri Swami Samarth – SHRAG DEVOTEE

श्री स्वामी चरीत्र सारामृत मराठी अनुवाद अध्याय ९

श्री स्वामी चरीत्र सारामृत (मराठी अनुवाद) अध्याय ९

श्री स्वामी समर्थ, सर्व स्वामी भक्तांना माझा नमस्कार. आज आपण श्री स्वामी चरीत्र सारामृत अध्याय नववा या बद्दल जाणून घेणार आहोत.

या अध्यायात आपण पाहणार आहोत की, शंकरराव राजेराय बहाद्दूर हे आपल्या प्रिय पत्नी सहीत अक्कलकोटला येऊन पोहोचतात.

अक्कलकोट येथे अनेक ठिकाणांहून, अनेक भक्त आपले मनोरथ पूर्ण व्हावे यासाठी श्री स्वामींच्या दर्शनासाठी येत असत. ब्राह्मणादी चारही वर्णाचे लोक तसेच पारशी, यवन आदी विविध धर्माचे भक्त श्री स्वामींच्या दर्शनार्थ येत असत. त्यामुळे श्री स्वामी स्थानाला जत्रेचे स्वरूप प्राप्त झालेले असे.

सुंदरा बाई या फार लोभी वृत्तीच्या होत्या. परंतु पुर्व पुण्याई मुळेच त्या स्वामी सेवेत होत्या. श्री स्वामींच्या जवळ होत्या. शंकररावांनी आपली व्यथा सुंदरा बाईं जवळ मांडली. व श्री स्वामींची भेट घडवून आणण्या बद्दल प्रार्थना केली.

शंकरराव हे फार मोठे आसामी आहेत हे सुंदरा बाईंना समजताच त्यांच्या मनात लोभ उत्पन्न झाला. व व्याधीतून मुक्त झाल्यावर दोन हजार रूपये द्याल, असे वचन सुंदरा बाईंनी शंकररावांकडून मागितले. पण शंकररावांनी दहा हजार रूपये देण्याचे कबूल करून संकल्प सोडला.

शंकररावांनी सांगितल्या नुसार त्यांची भेट श्री स्वामींशी झाली. त्यावेळी श्री स्वामी शेख नुर बाबांच्या दर्ग्यात होते. सुंदरा बाईंनी श्री स्वामींना शंकररावांची ब्रह्म समंधाची बाधा दूर करण्यासाठी विनंती करताक्षणी, श्री स्वामी उठले आणि नुकत्याच खोदलेल्या कबरीत छाटि टाकून निजले. तेव्हा एका सेवेकर्याने शंकररावांना सांगितले की, श्री स्वामींनी लीला करून तुमचे मरण चुकवले.

श्री स्वामींनी शंकररावांना कडु लिंबाच्या पाल्यामध्ये दहा मिरे वाटून, ते औषध नियमीत घेण्यास सांगितले व तुझी समंध बाधा दूर होईल असे सांगितले. तेव्हा शंकररावांनी तेथील फकिरांना आणि जनतेला अन्नदान केले. व शेख नुर साहेबांना एक कफनी चढवली.

काही दिवसातच शंकररावांची समंध बाधा आणि व्याधीतून मुक्तता झाली. पुढे काही काळानंतर शंकरराव श्री स्वामींच्या दर्शनासाठी अक्कलकोटला आले. व श्री स्वामींना आपल्या व्याधीतून मुक्तता झाल्यानंतर दहा हजार रूपये देण्याच्या संकल्पा बद्दल सांगितले.

तेव्हा सुंदरा बाईस पैसे देऊ नये, असे श्री स्वामींनी शंकररावांना सांगितले. त्या पैशातूनच गावाबाहेर एक चुनेगच्ची मठ भक्तांच्या संगनमताने बांध. अशी आज्ञा शंकररावांना श्री स्वामींनी दिली. हाच मठ आज राजेराय मठ म्हणून अक्कलकोटात प्रसिद्ध आहे.
आणि इथेच श्री स्वामी चरीत्र सारामृताच्या नवव्या अध्यायाची समाप्ती होते.

श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ.

सोबतच आम्ही आपणासाठी मुळ स्वामी चरित्र सारामृताचा अध्याय नववा देत आहोत.

अध्याय नववा

श्रीगणेशाय नम:।
घरोघरीं स्वामीकीर्तनें। नित्य होतीं ब्राह्मण-भोजनें।
स्वामी नामाचीं जप ध्यानें। अखंडीत चालतीं ॥1॥

दिगंतरीं गाजली ख्याती। कामना धरोनी चित्तीं।
बहुत लोक दर्शना येती। अक्कलकोट नगरांत ॥2॥

ब्राह्मण क्षत्रिय वैश्यादिक। शूद्र आणि अनामिक।
पारसी यवन भाविक। दर्शना येती धांवोनी ॥3॥

यात्रेची गर्दी भारी। सदा आनंदमय नगरी।
साधु संत ब्रह्मचारी। फकीर संन्यासी येती पैं ॥4॥

किती वर्णावें महिमान। जेथें अवतरलें परब्रह्म।
ते नगरीं वैकुंठधाम। प्रत्यक्ष भासूं लागली ॥5॥

असो ऐशा नगरांत। शंकरराव प्रवेशत।
आनंदमय झाले चित्त। समाधान वाटलें ॥6॥

जे होते स्वामीसेवक। त्यांत सुंदराबाई मुख्य।
स्वामीसेवा सकळिक। तिच्या हस्तें होतसे ॥7॥

व्याधी दूर करावी म्हणोनी। विनंती कराल स्वामीचरणीं।
तरी आपणालागोनी। द्रव्य कांहीं देईन ॥8॥

बाईसी द्रव्यलोभ पूर्ण। आनंदलें तियेचें मन।
म्हणे मी इतुकें करीन। दोन सहस्र रुपये द्याल कीं ॥9॥

ते म्हणती बाईसी। इतुकें कार्य जरी करिसी।
तरी दहा सहस्र रुपयांसी। देईन सत्य वचन हें ॥10॥

बाई विस्मित झाली अंतरीं। ती म्हणे हें सत्य जरी।
तरी उदक घेउनी करीं। संकल्प आपण सोडावा ॥11॥

शंकरराव तैसें करिती। बाई आनंदली चित्तीं।
म्हणे मी प्रार्थूनिया स्वामींप्रती। कार्य आपुलें करीन ॥12॥

बार्ई स्वामींसी बोले वचन। हे गृहस्थ थोर कुलीन।
परी पूर्वकर्में यांलागून । ब्रह्मसमंध पीडितो ॥13॥

तरी आतां कृपा करोनी। मुक्त करावें व्याधीपासोनी।
ऐसें ऐकतां वरदानीं। समर्थ तेथोनी ऊठले ॥14॥

यवनस्मशानभूमींत। आले यतिराज त्वरित।
एका नूतन खांचेंत। निजले छाटी टाकोनी ॥15॥

सेवेकरी शंकररावांसी। म्हणती लीला करुनी ऐशी।
चुकविलें तुमच्या मरणासीं। निश्चय मानसीं धरावा ॥16॥

शंकररावें तया दिवशीं। खाना दिधला फकिरांसी।
आणि शेखनुर दर्ग्यासी। एक कफनी चढविली ॥17॥

मग कांहीं दिवस लोटत। स्वामीराज आज्ञापित।
बारीक वांटुनी निंबपत्र। दहा मिरें त्यांत घालावीं ॥18॥

तें घ्यावें हो औषध। तेणें जाईल ब्रह्मसमंध।
जाहल्या स्वामीराज वैद्य। व्याधी पळे आपणची ॥19॥

प्रकृतीसी आराम पडला। राव गेले स्वनगराला।
कांहीं मास लोटता तयांला। ब्रह्मसमंधें सोडिलें ॥20॥

मग पुन्हा आनंदेसी। दर्शना आले अक्कलकोटासी।
घेउनी स्वामीदर्शनासी। आनंदित जाहले ॥21॥

म्हणती व्याधी गेल्यानंतर। रुपये देईन दहा सहस्र।
ऐसा केला निर्धार। त्याचें काय करावें ॥22॥

महाराज आज्ञापिती। गांवाबाहेर आहे मारुती।
तेथें चुनेगच्ची निश्चिती। मठ तुम्हीं बांधावा ॥23॥

ऐशिया एकांत स्थानीं। राहणार नाहीं कोणी।
ऐसी विनंती स्वामीचरणीं। कारभारी करिताती ॥24॥

सर्वांनुमतें तेथेंची। मठ बांधिला चुनेगच्ची।
किर्ती शंकररावांची। अजरामर राहिली ॥25॥

इति श्री स्वामीचरित्रसारामृत। नाना प्राकृत कथा संमत।
सदा परिसोत भाविक भक्त। नवमोध्याय गोड हा ॥26॥

श्रीस्वामीराजार्पणमस्तु ॥ शुभं भवतु ॥ श्रीरस्तु॥

थोड्याच दिवसात आम्ही स्वामी भक्तांना आलेल्या सत्य अनुभवांवर ब्लॉग सुरु करणार आहोत. आणि ज्यांना हे अनुभव आले त्यांचेही नाव ब्लॉग मध्ये लिहु. तर लवकरात लवकर तूमचे अनुभव आम्हाला मेल करा. आमचा ई मेल एड्रेस आहे, rajesh.kamble01@gmail.com
तर लवकरच भेटू नव्या लेखाद्वारे तोपर्यंत सर्व स्वामीभक्तजनांना श्री स्वामी समर्थ||

Shri Swami Charitra Saramrit English Translation Chapter 8

Shri Swami Samarth, my greetings to the all devotees of swami. Today we are going to know about Shri Swami Charitra Saramrit Chapter Eighth.

In the last chapter of our seventh episode, Shri Swami, Vishnu Buva Brahmachari’s vain pride was lost, or the story of the subject has come. In this chapter, the story of Shankarrao Rajerai Bahadur has been described.

Just as the people of Akkalkot, devoted themselves to the feet of Shri Swaminji, in the same way the people of other provinces also devoted themselves to the feet of Shri Swaminji. Shankarrao Rajeray Bahadur, who was an office bearer of the then Nizamshahi Rajwati, rich in grains and drying, used to suffer from the disease of Brahma Samandha.

It was difficult for Shankar Rao to wake up because of the problems caused by his past deeds. Shankar Rava had immense wealth and a lot of wealth spent to get rid of the problems of Shankar Rava, who was unhappy. He did many rituals, food donation, Brahmin sacrifices, charity, but nothing worked. Due to the problem of Brahma Samandha, his body got many diseases and his body became black.

Is destiny a worthy good man who can remove the accumulations of the past? Will be free from any other disease? Such thoughts would always be their constant sheep.

Being an ardent devotee of Shri Dattaguru, Shankarrao came to Gangapur along with his beloved wife to serve Dattaguru and to get rid of ailments. And started serving Duttaguru day and night. After turning back three months, after serving for some more time, a Brahmin came in the dream of Shankarrao and said go to Akkalkot and served Shri Swami. But Shankarrav knew nothing about Sri Swami, so he stayed at Gangapur.

After a few days, there was an instance of Shankar Raava once again to going to Akkalkotas . That’s why Shankarrao went to Akkalkot from Gangapur, keeping his beloved wife together. And here the eighth chapter of Shri Swami Charitra Saramrut would have ended.

shr Swami Samarth, Jai Jai Swami Samarth

Along with this, we are giving original eighth chapter of shree Swami charitra Saramrit.

अध्याय आठवा

श्रीगणेशाय नम:।
जयजयाजी सुखधामा। जयजयाजी परब्रह्मा।
जयजय भक्तजन विश्रामा। अनंतवेषा अनंता ॥1॥

राजे निजाम सरकार। त्यांचे पदरीं दप्तरदार।
राजे रायबहाद्दर। शंकरराव नामक ॥2॥

सहा लक्षांची जहागिर त्यांप्रती। सकल सुखें अनुकूल असतीं।
विपुल संपत्ती संतती। कांहीं कमती असेना ॥3॥

परी पूर्व कर्म अगाध। तयां लागला ब्रह्मसमंध।
उपाय केले नानाविध। परी बाधा न सोडी ॥4॥

समंध-बाधा म्हणोन। चैन न पडे रात्रंदिन।
गेलें शरीर सुकोन। गोड न लागे अन्नपाणी ॥5॥

नावडे भोग विलास। सुखोपभोग कैंचा त्यांस।
निद्रा नयेची रात्रंदिवस। चिंतानलें पोळले ॥6॥

केलीं कित्येक अनुष्ठानें। तैशींच ब्राह्मण संतर्पणें।
बहुसाल दिधलीं दानें। आरोग्य व्हावें म्हणोनी ॥7॥

विटले संसारसौैख्यासी। त्रासले या भव यात्रेसी।
कृष्णवर्ण आला शरीरासी। रात्रंदिन चैन नसे ॥8॥

कोणालागीं जावें शरण। मजवरी कृपा करील कोण।
सोडवील व्याधीपासोन। ऐसा कोण समर्थ ॥9॥

मग केला एक विचार। प्रसिद्ध क्षेत्र श्रीगाणगापूर।
तेथें जाउनी अहोरात्र। दत्तसेवा करावी ॥10॥

सेवा केली बहुवस। ऐसे लोटलेे तीन मास।
एके रात्रीं तयांस। स्वप्नीं दृष्टांत जाहला ॥11॥

अक्कलकोटीं जावें तुवां। तेथें करावी स्वामीसेवा।
यतीवचनीं भाव धरावा। तेणें व्याधी जाय दूरी ॥12॥

तरी ते तेथेंची राहिले। आणखी अनुष्ठान आरंभिलें।
पुन्हा तयासी स्वप्न पडलें। अक्कलकोटीं जावें त्वां ॥13॥

हें जाणोनी हितगोष्टी। मानसीं विचारुनि शेवटीं ।
त्वरीत आले अक्कलकोटीं। प्रियपत्नीसहीत ॥14॥

तया नगरीच्या नरनारी। कामधंदा करितां घरी।
स्वामीचरित्र परस्परीं। प्रेमभावें सांगती ॥15॥

कित्येक प्रात:स्नानें करोनी। पूजाद्रव्य घेवोनी।
अर्पावया समर्थचरणीं। जाती अती त्वरेनें ॥16॥

इति श्रीस्वामीचरित्रसारामृत। नाना प्राकृत कथा संमत।
सदा परिसोत प्रेमळ भक्त। अष्टमोध्याय गोड हा ॥17॥

श्रीस्वामीचरणारविंदार्पणमस्तु ॥
इति श्रीस्वामीचरित्रसारामृते
अष्टमोऽध्याय: ॥ श्रीरस्तु॥

In a few days, we will start a blog on the true experiences of Swami devotees. And those who have experienced, We will write their name in the blog. Please mail your experiences to us as soon as possible. Our email address is rajesh.kamble01@gmail.com And soon we will meet through new article till then all the devotees of Swami,

Shri Swami Samarth ||

श्री स्वामी चरीत्र सारामृत मराठी अनुवाद अध्याय ८

श्री स्वामी चरीत्र सारामृत (मराठी अनुवाद) अध्याय ८

श्री स्वामी समर्थ, सर्व स्वामी भक्तांना माझा नमस्कार. आज आपण श्री स्वामी चरीत्र सारामृत अध्याय आठवा या बद्दल जाणून घेणार आहोत.

मागील अध्यायात आपण पाहीले की, श्री स्वामींनी विष्णु बुवा ब्रम्हचारी यांचा वृथाभिमान कसा हरन केला, या विषयीचा कथाभाग आला आहे. या अध्यायामध्ये शंकरराव‌ राजेराय बहाद्दूर यांची कथा वर्णन केली आहे.

जसे अक्कलकोटची जनता श्री स्वामींच्या चरणी भक्तीस लागली, त्याप्रमाणेच आजुबाजूच्या इतर प्रांतातील जनताही श्री स्वामींच्या चरणी भक्तीस लागली. तत्कालीन निजामशाही राजवटीत दफ्तरदार असलेले, धन धान्याने व सुखाने संपन्न असे शंकरराव राजेराय बहाद्दूर ब्रह्म समंधाच्या व्याधीने ग्रस्त होते.

पुर्व कर्मामुळे झालेल्या समंध बाधेने शंकररावांचे जगणं मुश्कील झाले. शंकररावांकडे अमाप संपत्ती आणि सहा लक्षांची जहागीरी असताना देखील, दुःखी असलेल्या शंकररावांनी समंध बाधेतून मुक्त होण्यासाठी बरेच धन दौलत खर्च कली. अनेक अनुष्ठाने, अन्नदान, ब्राह्मण संतर्पने केली, दानधर्मही केले पण काहीच फायदा झाला नाही. ब्रह्म समंधाच्या बाधेमुळे त्यांच्या शरीरास अनेक व्याधी जडल्या आणि शरीर काळवंडले.

नियतीने लिहीलेले पुर्व संचित दूर करणारा योग्य सत्पुरुष भेटेलका? आणि या व्याधीतून आपली मुक्तता होईल का? असे विचार सतत त्यांच्या मनाला भेडसावत होते.

शंकरराव श्री दत्तगुरूंचे परमभक्त होते म्हणून दत्तगुरूंची सेवा करण्यासाठी आणि व्याधीतून मुक्त होण्यासाठी ते प्रिय पत्नी सहीत गाणगापूरला आले. आणि अहोरात्र दत्त सेवा करू लागले.
तीन महिन्यांचा काळ उलटल्यानंतर आणखी काही काळाची सेवा केल्यानंतर शंकररावांच्या स्वप्नात एक ब्राम्हण आला आणि अक्कलकोटला जाऊन श्री स्वामी सेवा करा असा दृष्टांत झाला.
पण शंकररावांना श्री स्वामीं बद्दल काहीच ठाऊक नव्हते म्हणून ते गाणगापूरातच राहिले.

काही दिवसांनी पुन्हा एकदा शंकररावांना अक्कलकोटास जावे असा दृष्टांत झाला. त्यामुळे आपल्या प्रिय पत्नीशी संगनमत करून शंकरराव गाणगापूरहून अक्कलकोटला निघाले. आणि इथेच श्री स्वामी चरीत्र सारामृताच्या आठव्या अध्यायाची समाप्ती होते.
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ

सोबतच आम्ही आपणासाठी मुळ स्वामी चरित्र सारामृताचा अध्याय आठवा देत आहोत.

सेवा केली बहुवस। ऐसे लोटलेे तीन मास।
एके रात्रीं तयांस। स्वप्नीं दृष्टांत जाहला ॥11॥

अक्कलकोटीं जावें तुवां। तेथें करावी स्वामीसेवा।
यतीवचनीं भाव धरावा। तेणें व्याधी जाय दूरी ॥12॥

तरी ते तेथेंची राहिले। आणखी अनुष्ठान आरंभिलें।
पुन्हा तयासी स्वप्न पडलें। अक्कलकोटीं जावें त्वां ॥13॥

हें जाणोनी हितगोष्टी। मानसीं विचारुनि शेवटीं ।
त्वरीत आले अक्कलकोटीं। प्रियपत्नीसहीत ॥14॥

तया नगरीच्या नरनारी। कामधंदा करितां घरी।
स्वामीचरित्र परस्परीं। प्रेमभावें सांगती ॥15॥

कित्येक प्रात:स्नानें करोनी। पूजाद्रव्य घेवोनी।
अर्पावया समर्थचरणीं। जाती अती त्वरेनें ॥16॥

इति श्रीस्वामीचरित्रसारामृत। नाना प्राकृत कथा संमत।
सदा परिसोत प्रेमळ भक्त। अष्टमोध्याय गोड हा ॥17॥

श्रीस्वामीचरणारविंदार्पणमस्तु ॥
इति श्रीस्वामीचरित्रसारामृते
अष्टमोऽध्याय: ॥ श्रीरस्तु॥